A estrela en cuestión, denominada HD 162826, É un 15% máis masiva ca o Sol e nom se distingue a simple vista no ceo, aínda que é fácil
de atopar mirando cuns binoculares, cerca da estrela Vega. Ao seu arredor non ten en órbita ningún planeta xigante tipo Júpiter,
pero os investigadores, que presentan os seus traballos na revista The Astrophysical Journal,
non descartan que poida ter planetas máis pequeños. En canto á
distancia á que está, os 110 anos luz da Tierra, convén
recordar que a estrela máos cercana, Próxima Centauri, está a 4,2 anos
luz.
O Sol, HD 162826 e miles de estrelas máis se formarían por efectos gravitatorios nunha nube de gas e pó da galaxia, pero os obxetos formados se dispersarían e agora poden estar en distintas partes da Vía Láctea, explica Ramírez. “Algunhas estrelas, como HD 162826, están todavía nas proximidades do Sol, outras estarán moito máis lexos”, engade..
Os investigadores seguíronlle a pista dunha treintena de estrelas identificadas por diversos grupos científicos como candidatos a familiares do Sol. En concreto, o equipo de Ramírez estudiou 23 destos astros co telescopio Harlan J.Smith do Observatorio McDonald (Universidad de Texas) e os outros sete, os visibles dende o hemisferio Sur, co telescopio Clay Magellan do observatorio das Campanas (Chile). Os análises espectroscopios da luz destas estrelas permitiron identificar as características químicas clave (os elementos itrio e bario foron fundamentais). Pero ademáis, os astrónomos investigaron a dinámica orbital desas estrelas para coñecer os seus movementos,e disto ocupáronse os especialistas do equipo. A.T. Bajkova, do observatorio Pulkovo de San Petersburgo (Rusia) y V.V.Bobylev, da Universidade do Estado de San Petersburgo. A combinación da información obtenida nestas dos líneas de traballo confluíron na identificación de HD 162826 como irmán do Sol.
Ramírez avanza que este traballo pode encauzar outros similares que conduzcan á localización de máis astros familiares. Ademáis, sinala o investigador nun comunicado da Universidade de Texas, hay alguna probabilidade “pequena, pero no cero”, de que as estrelas irmáns poidan ter planetas que alberguen vida.
O Sol, HD 162826 e miles de estrelas máis se formarían por efectos gravitatorios nunha nube de gas e pó da galaxia, pero os obxetos formados se dispersarían e agora poden estar en distintas partes da Vía Láctea, explica Ramírez. “Algunhas estrelas, como HD 162826, están todavía nas proximidades do Sol, outras estarán moito máis lexos”, engade..
Os investigadores seguíronlle a pista dunha treintena de estrelas identificadas por diversos grupos científicos como candidatos a familiares do Sol. En concreto, o equipo de Ramírez estudiou 23 destos astros co telescopio Harlan J.Smith do Observatorio McDonald (Universidad de Texas) e os outros sete, os visibles dende o hemisferio Sur, co telescopio Clay Magellan do observatorio das Campanas (Chile). Os análises espectroscopios da luz destas estrelas permitiron identificar as características químicas clave (os elementos itrio e bario foron fundamentais). Pero ademáis, os astrónomos investigaron a dinámica orbital desas estrelas para coñecer os seus movementos,e disto ocupáronse os especialistas do equipo. A.T. Bajkova, do observatorio Pulkovo de San Petersburgo (Rusia) y V.V.Bobylev, da Universidade do Estado de San Petersburgo. A combinación da información obtenida nestas dos líneas de traballo confluíron na identificación de HD 162826 como irmán do Sol.
Ramírez avanza que este traballo pode encauzar outros similares que conduzcan á localización de máis astros familiares. Ademáis, sinala o investigador nun comunicado da Universidade de Texas, hay alguna probabilidade “pequena, pero no cero”, de que as estrelas irmáns poidan ter planetas que alberguen vida.

No hay comentarios:
Publicar un comentario