En 2010 científicos de Rusia e EE UU crearon o ununseptio, o segundo elemento máis pesado coñecido. Agora un equipo de investigadores de catro continentes logrouno sintetizar no centro alemán GSI, polo que este elemento xa pode ocupar o seu posto 117 na táboa periódica.
Fai catro anos o científico ruso Yuri Oganessian do Joint
Institute for Nuclear Research de Dubna, no seu país, xunto a
colaboradores do Oak Ridge National Laboratory de EE UU, descubriron o elemento 117 da táboa periódica.Creárono ao facer
colisionar isótopos de calcio-48 (ten 20 protóns e 28 neutróns)
contra outros de berkelio-249 (con 97 protóns e 152 neutróns). Desta
forma xenerouse o novo elemento con 117 protóns, o que marca a súa posición na táboa e o seu nome provisional: ununseptio.
Sen embargo, según as normas da Unión Internacional de Química Pura y Aplicada (IUPAC) o recoñecemento oficial require que polo menos outro laboratorio independente poida repetir o experimento, algo extremadamente difícil cando se traballa con elementos tan inestables e pesados coma este, un 40 % máis cao plomo.
Durante o complicado proceso xenerouse, ademáis, un novo isótopo, o laurencio-266 (266Lr), descuberto a partir dunha forma descoñecida hasta agora de desintegración ou decaimiento alfa (onde un núcleo atómico perde partículas alfa) do isótopo dubnio-270.
Según os científicos, o experimento no conxunto supuxo toda unha proeza na investigación de elementos superpesados, xa que require xenerar una minuciosa cadea de decaimento alfa en siete pasos –con tempos de desintegración moi curtos e diferentes–, seguidos pola fisión espontánea do recén descuberto 266Lr.
O ununseptio é o segundo elemento máis pesado dos sintetizados hasta agora mo laboratorio, tras o ununoctio (con 118 protóns e situado nesa posición da táboa periódica). Todos os elementos con número atómico superior a 82 (plomo) son inestables. A vida media dos máis superpesados dura escasos milisegundos, pero ainda así, os científicos pensan que ‘sobreviven’ uns instantes grazas a ‘islas de estabilidade’ temporais entre os protóns e neutróns.
Sen embargo, según as normas da Unión Internacional de Química Pura y Aplicada (IUPAC) o recoñecemento oficial require que polo menos outro laboratorio independente poida repetir o experimento, algo extremadamente difícil cando se traballa con elementos tan inestables e pesados coma este, un 40 % máis cao plomo.
Durante a síntesis do ununseptio descubriuse o isótopo laurencio-266.
Pero un equipo internacional conseguiuno lanzando un eixo de
núcleos de calcio-48 polo acelerador lineal do centro GSI, en
Alemania, contra un obxectivo de berkelio-249 radiactivo suministrado
tamén polo Oak Ridge National Laboratory. O resultado foron
varios átomos de ununseptio, según publican na revista Physics Review Letters.Durante o complicado proceso xenerouse, ademáis, un novo isótopo, o laurencio-266 (266Lr), descuberto a partir dunha forma descoñecida hasta agora de desintegración ou decaimiento alfa (onde un núcleo atómico perde partículas alfa) do isótopo dubnio-270.
Según os científicos, o experimento no conxunto supuxo toda unha proeza na investigación de elementos superpesados, xa que require xenerar una minuciosa cadea de decaimento alfa en siete pasos –con tempos de desintegración moi curtos e diferentes–, seguidos pola fisión espontánea do recén descuberto 266Lr.
O ununseptio é o segundo elemento máis pesado dos sintetizados hasta agora mo laboratorio, tras o ununoctio (con 118 protóns e situado nesa posición da táboa periódica). Todos os elementos con número atómico superior a 82 (plomo) son inestables. A vida media dos máis superpesados dura escasos milisegundos, pero ainda así, os científicos pensan que ‘sobreviven’ uns instantes grazas a ‘islas de estabilidade’ temporais entre os protóns e neutróns.
No hay comentarios:
Publicar un comentario